بازخوانی پرونده 18 تیر/2
هشدار رهبري معظم انقلاب نسبت به اهداف دشمن
در بيست و يكم تير ماه تعدادي از جوانان جان بركف و دلباخته ولايت با حضور در حسينيه امام خميني (ره) با رهبر معظم انقلاب، بيعت مجدد مي بندند كه تا آخرين قطره خونشان از ولايت فقيه و انقلاب اسلامي اين يادگار ارزشمند امام، حفاظت و پاسداري كنند.
دشمن دانشجو را هدف گرفته است
مقام معظم رهبري نيز در سخناني كه به همين مناسبت ايراد شده بود، ضمن تأسفبار خواندن حادثه كوي دانشگاه و تقبيح حمله عناصر مشكوك به خوابگاه دانشجويان، به اسم نيروي انتظامي و با شعارهاي اسلامي، خواستار تحقيق و برخورد با مجرمان اين حادثه مي شوند و از دانشجويان به نحو شايسته اي دلجويي مي كنند. پخش مستقيم اين سخنراني از طريق رسانه ها و به خصوص به وسيله بلندگوهاي اطراف دانشگاه، تأثير بسيار زيادي در فرو نشاندن التهابات سياسي آن روز داشته است.
مقام معظم رهبري در اين سخنان، خطاب به دانشجويان فرمودند:
«حرف من به شما دانشجويان اين است كه مراقب دشمن باشيد، دشمن را خوب بشناسيد، مبادا از شناسايي دشمن غفلت كنيد، غريبه هايي كه در لباس خودي در همه جا دخالت مي كنند اين ها را بشناسيد، دست هاي پنهان را ببينيد، هيچ كس به خاطر غفلت ستايش نمي شود، هيچ كس به خاطر چشم ها را بر هم گذاشتن مدح نمي شود. اگر بر آدم غافل ضربه اي وارد شد، اول كسي كه مسؤول و مذموم است، خود اوست، مراقب باشيد. دانشجو، قشر فاخر و با ارزشي است. دشمن، دانشجو را هدف گرفته است. چند سال است سعي مي كنند بلكه بتوانند دانشجويان را در مقابل نظام قرار بدهند. اما موفق نشدند، بعد از اين هم موفق نخواهند شد. اگر يك عده نفوذي خواستند از فرصتي استفاده كنند و از آب گل آلودي ماهي بگيرند، وارد اجتماع دانشجويان شدند و شعارهايي درست كردند و حرف هايي زدند، خيال نكنند كه ما اشتباه خواهيم كرد، نه، ما اشتباه نخواهيم كرد. ما مخاطب و طرف خودمان را مي شناسيم. دانشجو، فرزند ماست، متعلق به ماست، متعلق به اين كشور است، دشمن است كه مي خواهد با نفوذ در ميان دانشجويان، فساد و تباهي كند، خود دانشجويان بايستي هوشيارانه متوجه باشند. »
اگر عكس مرا هم آتش زدند بايد سكوت كنيد
مقام معظم رهبري در بخشي ديگر از سخنان خود، با تاكيد بر اين كه دشمن در اين وضعيت، امنيت ملي را هدف گرفته است و در همين راستا به دستگاه هاي اطلاعاتي و انتظامي ما ضربه اي ناجوانمردانه وارد كرده است، خطاب به جوانان پرشور و از جان گذشته اي كه براي ابراز احساسات خويش به ديدار رهبر مظلوم خويش شتافته بودند، فرمودند:
«يك حرفي هم به شما جوانان عرض مي كنم، جوانان عزيز! شماها اميدهاي انقلاب و اسلاميد. رفتار شماها مي تواند اين مملكت را در جهت شكوفايي با سرعت به پيش ببرد. وقتي جوان مملكت هوشيارانه با تدبير، با حلم، با توجه به موقعيت ها، حرف بزند و تصميم بگيرد و عمل كند، كشور گلستان خواهد شد. وقتي هيجانات كور پا وسط بگذارند دشمن فوراً استفاده خواهد كرد. بارها ما اين حرف را گفتيم چرا گوش نكردند؟! چرا گوش نمي كنند؟! حتي اگر يك چيزي كه خون شما را به جوش مي آورد - مثلاً فرض كنيد اهانت به رهبري كردند - باز هم بايد صبر و سكوت كنيد. اگر عكس من را هم آتش زدند و يا پاره كردند، بايد سكوت كنيد. نيرويتان را براي آن روزي كه كشور به آن نيازمند است، براي آن روزي كه نيروي جوان و مؤمن و حزب اللهي بايد در مقابله با دشمن بايستد، حفظ كنيد. والا حالا فرض كنيم يك جواني، يا يك دانشجوي فريب خورده اي هم حرفي زد و كاري كرد، چه اشكالي دارد؟ من از او صرف نظر مي كنم. »
در دعواهاي سياسي خط قرمزي قايل بشويد
و اما سران و سردمداران جريان ها و جناح ها كه همواره به دليل نزاع هاي بي حاصل، سعي در ايجاد فضاي پرتنش سياسي داشته اند، نيز راهي جز تحمل تازيانه هاي عتاب و سرزنش مقام معظم رهبري نداشتند. كه اگر اندكي به آنچه اين ديدبان بصير، در اين سال هاي پي در پي، فرموده بود جامه عمل مي پوشاندند، در آن روز شاهد رويدادي از اين دست نبوديم. معظم له خطاب به اين گروه ها فرمودند:
«يك نكته هم به اين خط و خطوط سياسي عرض كنيم. آقاياني كه سردمداران خطوط سياسي و گرايش هاي سياسي هستند، حالا برسيد به اين حرفي كه ما مي گوييم، شما خودي ها وقتي سر قضاياي بيهوده اين طور با هم درگير مي شويد، دشمن سوء استفاده مي كند، بفرماييد، اين يك نمونه! ديديد دشمن چه طور استفاده كرد؟ ديديد دشمن چگونه نيش خود را زد؟! اختلافات سليقه اي و سياسي را كنار بگذاريد. البته ما اصرار نداريم كه همه يك طور فكر كنند، اما براي كار سياسي و درگيري سياسي، حدّي قايل بشويد و يك خط قرمزي بگذاريد. بي حساب و كتاب با هم مبارزه نكنيد كه آن قدر مشغول شويد كه به دشمن اجازه بدهيد اين طور بيايد و داخل اين ميدان ها بشود. سر اين قضيه قانون مطبوعات، سر قضاياي گوناگون ديگر، چه جنجال و دعوايي به راه افتاد! همه اش مسايل خط و خطوط! براي چه؟ براي اين كه يك قانوني دارد در مجلس تصويب مي شود!
من به يك جريان سياسي خاص اشاره نمي كنم. خطاب من به همه است. براي من، آن خط و هر خط سياسي و سليقه ي سياسي ديگر، تفاوت نمي كند. براي من مناط و ملاك، راه خدا و راه امام و راه اسلام و حفظ كشور و رعايت مصالح مردم و حفظ آينده كشور مطرح است. براي من فرقي نمي كند كه فلان كس متعلق به خط «الف» است. فلان كس متعلق به خط «ب» است. من به همه عرض مي كنم، شما هم هوشيار باشيد. »
نامه فرماندهان جنگ به آقاي خاتمي
در نقطه اي ديگر از شهر، پايتخت همچنان در آتش ناآرامي هاي هدفمندي كه آشكارا از آن سوي مرزها هدايت مي شد مي سوخت. در پي شدت يافتن وخامت اوضاع تعداد 24 تن از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران انقلاب اسلامي با ارسال نامه اي محرمانه به رئيس جمهور، ضمن ابراز نگراني شديد از خونسردي مسئولين ذي ربط در قبال حوادث تلخ جاري، از ايشان خواستند تا سريعاً با اقدامات مؤثر خود به اين غائله پايان دهند. در غير اين صورت سكوت را جايز نشمرده و خود، بر حسب وظيفه وارد عمل خواهند شد كه البته افشاي اين نامه پس از چند روز، خود موضوع جنجالي ديگري شد. (1) گستره آشوب ها در شهر تهران، به خيابان هاي منتهي به بيت مقام معظم رهبري نيز رسيد. در شهر تبريز نيز تحركات مشابهي در حال وقوع بود. بيم آن مي رفت كه رفته رفته، اين وضعيت به ساير شهرها نيز سرايت كند.
ادامه دارد...
پی نوشت:
1-متن كامل اين نامه كه در روز 21 تير ماه 1378 در اوج بحران و آشوب به صورت محرمانه، براي آقاي خاتمي ارسال شده بود و بعد از فروكش كردن آشوب هاي خياباني علني شد، به اين شرح است:
«رياست محترم جمهوري
حضرت حجه الاسلام والمسلمين سيدمحمد خاتمي
با عرض سلام و خسته نباشيد به استحضار مي رساند:
به دنبال حوادث اخير به عنوان مجموعه اي از خدمتگزاران دوران دفاع مقدس ملت شريف ايران، وظيفه خود دانستيم مطالبي را خدمت حضرت عالي، دانشمند ارزشمند عرضه بداريم. اميدواريم با سعه ي صدر و شعار ارزشمند توأم با سيره اي كه تبليغ مي فرماييد (شنيدن هر سخن و ايده ولو مخالف) به اين موضوع كه شايد در هزاران زجر كشيده ي انقلاب باشد كه امروزه به دور از هرگونه خط و خطوط با چشمي نگران، مسايل و حوادث انقلاب را مي نگرند و سكوت، مسامحه و ساده انگاري مسئولين كه از بركت خون هزاران شهيد بر مسند نشسته اند، متحير و متعجب اند.
جناب آقاي خاتمي، قطعاً همه ما حضرت عالي را انساني وارسته، انقلابي، متدين و داراي ريشه عميق ديني در حوزه و دلسوز به انقلاب دانسته و مي دانيم، اما نحوه ي برخورد با حوادثي كه همه ما شاهد شادي و رقص دشمنان پيرامون آن هستيم و در اولويت قرار دادن پيگيري برخي اشتباهات و تخلفات و بزرگ كردن آنها در مقابل عدم توجه و يا كوچك جلوه دادن برخي ديگر از همين نمونه قانون شكني و هتك حرمت و فشار، باعث شده است جريان هاي معاند با انقلاب گستاخ تر و در مقابل آن، مدافعان انقلاب محافظه كارانه و با دلزدگي توأم با نااميدي، هر روز تحقير شده و به ثمره اين همه خون نگريسته و انگشت خود را با تأسف و تأثر مي گزند.
جناب آقاي رئيس جمهور، حمله به كوي دانشگاه همان طوري كه رهبر بزرگوار و مظلوم اين انقلاب فرمودند امري ناپسند، زشت و بد بود و عليرغم اين كه سخت ترين و تندترين برخوردها با آن انجام پذيرفت، اما همه مردم به دليل ناپسندي عمل انجام شده اين برخوردها را پذيرفته و بر آن صحه گذاردند، اما سؤال مهم و پرابهام اين است كه آيا فاجعه فقط همين بود؟
صرفاً همين موضوع قابل پيگيري و توجه و اعتراض و تحصن است كه چند وزير به خاطر آن استعفا دهند، شوراي امنيت تشكيل جلسه بدهد و گروه تحقيق تشكيل گردد اما آيا حرمت شكني و توهين به مباني اين نظام، تأسف و پيگيري ندارد؟ آيا حريم ولايت فقيه كم تر از كوي دانشگاه است؟ آيا حريم امام، آن انسان كم نظير، كم تر از جسارت به يك دانشجو است؟ آيا چند روز امنيت كشور را دچار اخلال كردن و به هر مؤمن و متدين حمله كردن و آتش زدن فاجعه نيست؟ آيا زير سؤال بردن جمهوري اسلامي، اين يادگار ده ها هزار شهيد و شعار عليه آن دادن فاجعه نيست؟
جناب آقاي خاتمي، چند شب پيش وقتي گفته شد عده اي با شعار عليه رهبر معظم انقلاب به سمت مجموعه ي شهيد مطهري در حركت اند، بچه هاي كوچك ما در چشم ما نگريستند، انگار از ما سؤال مي كردند غيرت شما كجا رفته است؟
جناب آقاي رئيس جمهور، امروز وقتي چهره ي رهبر معظم انقلاب را ديديم، مرگ خودمان را از خداوند طلب كرديم، چون كه كتف هايمان بسته است و خار در چشم و استخوان در گلو بايد ناظر پژمرده شدن نهالي باشيم كه حاصل 14 قرن سيلي و زجر شيعه اسلام است.
جناب آقاي خاتمي، شما خوب مي دانيد، در عين توانمندي به خاطر مصلحت انديشي دوستان ناتوانيم، چه كسي است كه نداند امروز منافقين و معاندين دسته دسته به نام دانشجو به صف اين معركه مي پيوندند و خودي هاي كينه جو و منفعت طلب كوته نظر آتش بيار آن شده اند و براي تهييج آن، از هر سخن و نوشته اي دريغ نمي كنند؟
جناب آقاي خاتمي، تا كي با اشك بنگريم و خون دل بخوريم و با هرج و مرج و توهين، تمرين دموكراسي كنيم و به قيمت از دست رفتن نظام، صبر انقلابي داشته باشيم؟
جناب آقاي رئيس جمهور، هزاران خانواده ي شهيد و جانباز و رزمنده به شما رأي دادند كه رأي آنها مدال سينه شماست. آنها از شما انتظار برخورد منصفانه با اين مسايل را دارند و ما امروز رد پاي دشمن را در اين حوادث به خوبي مي بينيم و قهقهه ي مستانه را مي شنويم. امروز را دريابيد كه فردا خيلي دير است و پشيماني فردا غير قابل جبران است.
سيد بزرگوار، به سخنراني به ظاهر دوستان و خودي ها در جمع دانشجويان بنگريد، آيا همه آن گفته ها تشويق و ترغيب به هرج و مرج و قانون شكني نيست؟ آيا معناي سال امام (ع) همين بود؟ آيا به همين صورت مي توان ميراث گرانبهاي او را حفظ كرد و آيا بي توجهي تعداد اندكي به نام حزب الله، مجوزي است براي شكستن سر هر متدين و هتك حرمت آن؟
جناب آقاي خاتمي، رسانه ها و راديوهاي دنيا را بنگريد، آيا صداي دف و دهل آنها به گوش نمي رسد؟
جناب آقاي رئيس جمهور، اگر امروز تصميم انقلابي نگيريد و رسالت اسلامي و ملي خودتان را عمل نكنيد فردا آن قدر دير و غير قابل جبران است كه قابل تصور نيست.
در پايان با كمال احترام و علاقه به حضرت عالي اعلام مي داريم كاسه صبرمان به پايان رسيده است و تحمل بيش از آن را در صورت عدم رسيدگي، بر خود جايز نمي دانيم.
فرماندهان و خدمتگزاران ملت شريف ايران در دوران دفاع مقدس: غلامعلي رشيد - عزيز جعفري - محمدباقر قاليباف - قاسم سليماني - جعفر اسدي - احمد كاظمي - محمد كوثري - اسدالله ناصح - محمد باقري - غلامرضا محرابي - عبدالحميد رئوفي نژاد - نورعلي شوشتري - دكتر علي احمديان - احمد غلامپور - يعقوب زهدي - نبي الله رودكي - علي فدوي - غلامرضا جلالي - امين شريعتي - حسين همداني - اسماعيل قاآني - علي فضلي - علي زاهدي - مرتضي قرباني.
در همین رابطه:
بازخوانی پرونده 18 تیر/1
