نسل بیدار

آری آشی که این جماعت نااهل برای ضربه زدن به دولت اصول گرا پختند-  که شما نمونه های فراوانی را هر روز مشاهده می کنید- آنقدر شور شده که صدای رئیس مجلس را هم درآورده همین چند وقت پیش بود که آیت الله شاهرودی با یک انتقاد از دولت تیتر اول این روزنامه ها شد-جالب است که ایشان یک مشکل کلی را مطرح کردند که اتفاقا مصداق بارزش حکومت خود این جماعت بی انصاف بود که در زمان کمتر از چند ماه چند هزار مدیر را به بهانه این که به خاتمی رای نداده اند عوض کرد-  جالب تر آنکه حمایت های همه جانبه مقام معظم رهبری از دولت کوچکترین انعکاسی در روزنامه های متبوعشان ندارد

ولی روی سخنم با این جماعت نااهل نیست، بلکه روی سخنم با دوستان اصولگرای خودی است .آنان که گاه با قلم و یا زبان و گاه با به بهانه نقد درون گفتمانی!!چنان گوی سبقت را در نقد درون گفتمانی!! از رقیب می ربایند که انسان فکرهای دیگری به سرش می زند! جالب است که گاهی این جماعت –دوم خردادی ها-خوشحالی  خود را از این نوع مسائل نمی توانند کتمان کنند

به طور کلی در منظر آنان که به تحلیل مسائل داخلی ایران می پردازند یک تصور به وجود آمده است. که دامنه اپوزیسیون دولت نهم به وسعت هر دو جناح سیاسی کشور می باشد ، جریان دوم خرداد بصورت یکپارچه و بعضا خارج از انتقادهای جناحی به مخالفت با دولت نهم برخاسته اند ، به گونه ای که مرزهای بین هر دو جریان سیاسی را هم درنوردیده اند و به اصطلاح شخصیت ها و گروه های موسوم به فراجناحی! را نیز علاوه بر ورودشان در دایره دوم خرداد یها ، نقش های کلیدی تحلیل و تصمیم را به آنها سپرده اند. 

موضوع دیگر جبهه فراگیر اصولگرایان است . عملکرد اصولگرایان مجلس که جناح اکثریت را تشکیل می دهند ، آنها را در کسوت یک جریان منتقد دولت آراسته است . احزاب و گروه های اصولگرا هر کدام با شدت و ضعف متفاوتی به نقادی و بعضا حمله هایی به دولت نهم پرداخته اند، شخصیت هایی همانند، احمد توکلی ، عماد افروغ و ... از هر نوع نقادی  بر دولت واهمه ای ندارند و مختصات نقش یک جناح مخالف دولت را به خوبی ایفا می کنند در این شرایط مابا چند پرسش مهم روبرو هستیم
اصولگرایان منتقد دولت آیا دایره انتقاد اتشان  بانگاهی  آینده نگرانه است و قصد آنها براندازی دولت نهم می باشد ؟
 آیا اصلوگرایان می خواهند با ترفند سیاسی دامنه فشار بر رئیس جمهور را آنقدر وسیع نمایند تا نهایتا امتیازهای انتصابی و اجرایی را از دولت مطالبه نمایند؟
 آیا این بخش از اصولگرایان ممکن است دردام ائتلاف های پنهانی با جریان دوم خراد افتاده باشد و یک رئیس جمهور خیالی را موضوع تواقف خود قرار داده باشند ؟
 و سئوال دیگر اینکه آیا ممکن است این شرایط به تنهایی میان اصولگرایان ،همه بر اساس یک بی نظمی جناحی و عدم انسجام تشیکلاتی باشد؟
به هرطریق اصولگرایان مجلس ومنتقد دولت بایستی چارچوب گفتمان انتقادی خود را شفاف کنند .
توده های مردم اصولگرا اگر در انتخابات شوراها چهره های شاخص اصولگرایان را انتخاب نمودند به معنی چیزی بنام مخالفت با دولت اصولگرا نیست ، عقلای اصولگرای مجلس و احزاب کاملا این مساله را می دانند ، رویاروی نبایستی در جبهه اصولگرایی نشریه گردد ، شک نباید کرد، محبوب ترین چهره جریان اصولگرایی کشورو در نهایت محبوب ترین چهره سیاسی و اجرایی ایران از میان هر دو جریان کسی جز محمود احمدی نژاد نیست ، دوستان اصولگرا بایدبه هوش باشند که زمان کم است و رویارویی بسیار خطرناک ! شخصیت های اصولگرایان به هوش باشند که اجازه اختلاف افکنی دوباره و ایجاد فاصله اندازی را به جریان های مشکوک و رسانه های مخالف ندهند ، زمزمه هایی خوب و امیدوار کننده ای از نزدیکی اصولگرایان به هم و یک اتحاد دلنشین اکنون به گوش می رسد

یادمان باشد از امروز جفایی نکنیم       گرچه در خویش شکستیم  صدایی نکنیم